Wicca en Neo-Paganisme, een radioprogramma."Dit programma gaat niet echt een overzicht geven van de gehele Wicca-beweging, maar ik heb hier zelf een selectie gemaakt, van wat er in deze beweging gemakkelijk beschikbaar was. Tegelijkertijd geef ik wel een inleiding over wat het Wicca is. Zelf ben ik daarbij neutraal of volg ik alles eerder wat op afstand en blijf ik zelf in het midden. In die zin probeer ik sommige dingen van de volgende programma's te plaatsen, dat wil zeggen in de realiteit van : wat doet het mij, wat zegt het mij, en wat kan ik er persoonlijk mee doen of ervan of ermee leren, of simpel wat voelt goed of geeft iets extra op verstandelijk en of emotioneel of gelijk wat voor vlak. De selectie die ik hier gemaakt heb is dus alleen hetgene waar ik zelf iets aan gehad heb, en in die zin denk ik dat anderen er ook iets aan kunnen hebben als ik dat meedeel, in de volle aspecten hoe ik dat ervaren heb.
Wicca gebruikt vaak de vijfpuntige ster ( : de pentagram ) met het zwaartepunt beneden, en opwaartsgericht, als een symbool van positief gerichte magie, een specifieke benadrukking binnen wat in de hele maatschappij van mogelijkheden geboden kan worden, en om dit niet als een beperking aan dat realiteitsbeeld te zien zullen we hierna ook de tegengestelde godsdienst en iets van haar muziek behandelen, maar eerst Wicca. Magie op zich is in feite forceren, maar hier dan in het positieve. Wat er uiteindelijk daarvan in de realiteit zelf sijpelt : dat is hetgene waar iedereen die zich geen enkele beperkingen oplegt iets aan kan hebben.
Ik haal er zelf juist die zaken uit die ikzelf redelijk neutraal vindt om ervan te kunnen zeggen : daar kan ik inkomen om mogelijk iets mee te doen, ook al hoef je daar na de (eventueel intense) ervaring haar neutraal geworden resultaat daardoor niet aan enige verdere regel vast te binden. Ik deel het nu daarbij ook nog mee op de manier ik het voor mezelf het best steeds bruikbaar vindt.
De meest gebundelde informatie vind u op Witch, Wiccan and Pagan sites on the Web.htm, met links naar de rest van het internet waar er verder iets te vinden is. Daar zijn er behalve muziekgroepen geordend, ook talloze verwijzingen naar enkele paganradio's op het net, en alles wat maar met Wicca te maken heeft vindt men alle mogelijkheden daar om mee verder te kunnen. En een samenvatting van wat Wicca is vond men daar natuurlijk ook.
www.users.uswest.net/egastu/WhatIs.html (: de bron die ik gebruikte voor de nog volgende samenvatting).
Men maakt daar ten eerste een onderscheid tussen hekserij, Paganisme en Wicca.
Het woord Pagan van het Latijn betekende iemand die zich op het land vestigde : "paganus" is ook een bewoner van den buiten, en niet van de stad. Het Christendom was daarbij een centrumgerichte godsdienst die cosmopolitisch was. Logisch dat die van het land haar religie op zìjn omgeving projecteerde. Een "heithen", een heiden komt eveneens van iemand die op de heide woont. Beide begrippen heiden en Pagan hadden nog geen enkele verwijzing naar iets barbaarse of naar demonische praktijk wat die woorden nu soms wel hebben. Tegenwoordig betekent Pagan ook iemand die een volger is van op de natuur gebaseerde religie, en die het goddelijke in de dingen van de natuur herkent. Daarbij kan het zijn dat Paganisme ook een geloofsysteem gaat vormen dat men dan Neo-Paganisme noemt, dat dan verwijst naar een zogenaamd ouder geloof. Vele mensen van de Wicca kunnen hierbij gerekend worden.
Paganisme heeft daarbij dus het Paleo Paganisme, het oude Paganisme, en het Neo Paganisme. Het oude heeft zijn wortels van voor het Christendom en dus ook van voor de steden. Daarbij horen animisme en shintoisme.
Heksen zijn geen oude vrouwtjes met wrattige neuzen, maar het zou wel kunnen dat ze ergens in hun juwelen een pentagram hebben. Meer te merken is dat men voelt dat ze anders zijn juist omdat ze in evenwicht zijn met de natuur en de energie die eruit voortkomt.
Hekserij gebruikt daarvoor magie, vergelijkbaar met wat heksedoktors in Afrika doen. In Europa zouden dat de Strega zijn, een Italiaanse vorm van hekserij. Deze hekserij hoeft niet met een eigen spiritueel pad verbonden te zijn en de mensen die dit beoefenen kunnen evengoed Christelijk zijn. Vroeger waren het meestal de midlife-vrouwen en helers van de dag die veel van planten kenden, alsook de wijzeren in de dorpen, en die deden natuurlijk helemaal niet aan duivelaanbidding of andere nonsens. Ze werkten slechts op zo een manier om hunzelf en hun medemensen te doen overleven, met wat voor hulp-truukjes of echte kennis dit ook hielp.
Wicca daarbij is wel een spiritueel pad dat zowel hekserij als paganisme alleen maar zou kunnen inhouden. Wicca is dus een religie van heksen dat men "The Old Religion", of de Oude Religie noemt. Zij gebruiken daarbij de natuur en noemen het vaak de religie van het eren van de godin en de god (waar alleen sommigen alleen het god aspect gebruiken), en dit binnen het kader van de natuur, en de aspecten van de maan volgend. Door de wil te sterken leert men veranderingen maken. Wicca doet dit door zelfininitiatie. Men gelooft daarbij in een superieur vrouwelijk wezen en schepster. Daarbij is er geen vaste weg naar toe. Het is natuurlijk zo dat men heden ten dage bij deze Wicca gewoon handig gebruik weet te maken van elke reeds bestaande Pagan religie die ooit was geweest om tot zijn doelstellingen te komen. De basis van dat geloof heeft wel een oude oorsprong, dat maar is deze wicca beweging zelf dat helemaal niet. De god en de godin werken samen om de balans in het leven te houden tussen donker en licht, leven en dood, mannelijk en vrouwelijk enzovoort en is door te trekken tot zelfs het yin en yang principe, dat men in de natuur kan herkennen, en dat als men er beter mee omkan ook via hulpmiddelen men ook mooiere resultaten kan creëren.
Het verschil met de New Age is dat de New Agers geloven dat je spiritualiteit kunt afkopen. Magie is natuurlijk ook nog altijd een vorm of techniek van forceren en hopelijk ook er voor zorgen dat het in evenwicht blijft met de elementen. In praktijk kiest elke persoon wat hem het beste uitkomt. New Age blijft ook in het superieure of hierarchische mannelijk principe geloven en probeert zich daaruit nog te verruimen, en dit door hulp van bepaalde gedachten of filosofoieen waarmee men zich poogt te helpen, terwijl Wicca daarbij wel een religie blijft en onafhankelijk van deze new age beweging staat. Het verschil tussen vele religies is het geloof dat Wiccas zien dat de goddelijkheden hun nodig hebben evenveel als wij hen nodig hebben, zodat wij de voortbrengers kunnen worden van hun leven, anders als bij andere religies waar het goddelijke ons laat zijn binnen een zekere draaglijkheid.
De Godin is dan de gever van het leven. Vanuit haar ontspringt het leven en alles wat bestaat, en zij is tegelijkertijd de grote moeder, moeder aarde, in de maan en de sterren, en in de adem die we inademen, in hetgene we ruiken, enz. Door vreugde uit te dragen wordt haar kracht ook groter. Plezier en deugd hebben zijn dus al rituelen om haar kracht te sterken. De god daarbij zorgt voor de kracht van het leven dat initieert of leert. Hij is actie, energie en het vuur van het leven, is de puls die het leven biedt en de overlevingsstrategie en de jacht.
Sommige oorsprongen van die ideeën zijn Keltisch,Grieks, Egyptisch, Amerikaans Indiaans, Romeins, teutonisch oftewel Germaans, Noors en Summerisch, Russisch, Babylonisch, Chinees, joods,en Indisch. De wicca-beweging heeft daarbij geen enkele autoritaire figuur of gecentraliseerde groep die de rest verder leidt. "Volg gewoon uw hart en denken en leer daarbij van anderen" is voldoende. Een zeer vrouwelijk leerproces dus. Elke wiccapersoon is daarbij zijn eigen autoriteit die het eerste begrip van wicca zelfs kan en mag herdefinieren. Er zijn natuurlijk reeds enkele tradities en terug voorkomende rituelen of gelegenheden, die een verpraktisering zijn van bepaalde gedachten of geloven.
Het groepsgebeuren wordt vaak coven genoemd naar Shakespeare, naar covenant of werkgebied. Een groep van gelijksgezinden komt dus samen om elkaar te steunen, met vaak een maximum van 13 personen om verschillende redenen. Een hoger getal geeft trouwens een te grote gevarieerdheid om nog goed te kunnen samenwerken.
(PS. Ik heb tussen haakjes op mijn vorig werk als gids ooit eens een persoon tegengekomen die een studie had gemaakt en die ontdekt had wat het beste getal was van het aantal mensen om in groep mee te werken, in een klas of bij gidsen en dergelijke en hij kwam tot het getal 21, maw. het maximum getal waar je zeker bent dat het goed werkt om zonder leiderschap aan iets te werken is 13, en dat met een leiderschap samenwerken aan iets is 21. Interessant dus). Hoe mensen er toe om dit te doen ga ik mij niet te veel mee bezig houden, maar de kennis die zelfs in sprookjes nog staat kan het nut ervan om een goede vorm te kunnen krijgen natuurlijk wel mee versterkt hebben.
Er zijn daar een paar dingen waar vaak over wordt gesproken, en dat is bijvoorbeeld ook zo met het wiel van het jaar, wat een geillustreerd systeem is om de evolutie van de natuur en haar betekenissen te beschrijven, met als startpunt de 31ste oktober (shamhain) dat voorbereid op de 8 wicca sabbat dagen. Elk jaar wordt de cirkel terug aangevangen en daar begint het jaar elke keer opnieuw. Deze sabbats zijn agriculturele festivals, gebaseerd op het feest van het planten, en de herfst als verandering van de seizoenen. Vroeger was het des te belangrijker dat men deze feesten vierden, omdat door het goed aanvoelen van de ritmes van de natuur men natuurlijk evenredig een goede oogst kon gaan hebben.
We gaan deze kalender even in het kort door : shamhain 31 okt met een festival waar de god sterft en de godin ontwaakt.
daarna Yule of de winter solstice of winter zonnestilstand op 21 dec, waar de god terug uit de godin komt,(of de mannelijke kracht uit het vrouwelijke in de natuur ontstaat)
imbolg op 2 februari waar de jonge god groeit en volwassen wordt,(: mannelijke kracht wordt sterker), ostara op 20 21 of 22 maart naargelang waar de god volwassen is geworden en vruchtbaar, beltane of 1 mei waar de god de moeder en minares bevrucht, lithe of de zomer zonnestilstand, of de midzomer op 2O of 21 juni waar de mannelijke kracht in de natuur zijn krachten het sterkst zijn, maar waarna zijn krachten beginnen te minderen, lammas op 31 juli of waar men 15° in het leeuweteken staat, of waar de mannelijke natuurkracht zeer zwak geworden is en begint te vervagen.
opm. 1. Je hebt gemerkt dat ik "goddelijk" vervangen heb door "de mannelijke natuurkracht" omdat dat toch ergens hetgene is waarom het hier draait. Persoonlijk begrijp ik de behoefte niet om een personifiëring van dingen die we ook krachten kunnen noemen zonder er het respect voor te verliezen, terwijl bij het verpersonifiëren er zowiezo weer het gevaar bestaat dat men zich zo afhankelijk opstelt dat men de resultaten in de realiteit verliest, maar slechts een gedachtespinsel overhoudt die zichzelf forceert in een aantal afhankelijke illusies, die alleen maar vasthangen aan een aantal denkbeelden, terwijl we in feite toch alleen maar elk denkbeeld kunnen gebruiken als middel ((,als truukje) om juist te zijn en om goed te werken. Ik kan niet zo goed uitleggen in welke mate men 'truukje' en 'echtheid' met elkaar overeenkomen, maar de geschiedenis en sommige evoluties hebben bewezen dat we langzaamaan altijd zulke principes in veel praktischere termen gaan omzetten, soms met het gevaar van het verliezen van het respect eraan, tenzij het praktische geraffineerd genoeg is uitgewerkt. De manier zelf om tot een natuurlijk resultaat te komen zou men eventueel kunnen doen relativeren, zodat men het nog de mogelijkheid biedt het te kunnen bijschaven om het ook werkelijk naar overal toe werkzaam te laten worden. Het mannelijk denken dat alles in praktischere termen omzet is dezelfde die de ideeën verschaft die er voor zorgt dat de vrije vrouwelijke jaarcirkel zich ook werkelijk veilig elk jaar zou kunnen vernieuwen, want niemand zegt dat dit bij grotere veranderingen die we nu reeds in de natuur hebben aangebracht dat we hierop ook zullen kunnen blijven rekenen. Animisme behield vroeger wel zijn respect voor de natuur maar wist wat moeilijker oplossingen voor eventuele grotere veranderingen in de realiteit (of tegen de natuur der zaken).
opm. 2. Soms doet me het proberen terug tot leven te wekken van de grootsheid van de natuur en daarbij het plaatsen van een krachtbeeld als dat van een beeld van een godin me denken aan een beeld dat me was bijgebleven uit de film van "Arthur The King" dat dat idee bevestigt. Men zei daar : als men het bestaan van die Godin vergeet houdt haar verschijnen van haar ook werkelijk op en sterft zij ook werkelijk. Maw. misschien kunnen de versterkingen van verpersonifiëringen die men binnen de krachten van de natuur versterkt juist deze kleine Goden in het leven roepen waardoor men daar extra kracht uit kon putten ? Vandaar dat het niet slecht te weten is binnen onze vernieuwde realiteit dat bij het gebruik van wicca er heel veel "wishfull thinking" bij is gemoeid, die ook waarschijnlijk ook veel goeds uithaalt, maar dat men ook weet dat men in feite vooral teert op veel slechts tijdelijke afgeleide hulpbeelden die natuurlijk niet bij iedereen werken omdat velen liever verder staan en zogenaamd helemaal geen trukjes willen gebruiken. Voor 'ons meer werkelijk niveau' telt alleen, en eigenlijk gelukkig maar (-want dit houdt zijn geest vrij en ongebonden-) 'het werkelijk effect ervan' : als het iets uithaalt werkt het, de rest hoeven we niet te weten tenzij we van ergens ondersteuning verwachten, met een denkbeeld bijvoorbeeld.
opm. 3. Op de markt zijn een aantal van de gedachte-middelen die in gebruik geraakt waren ondertussen al vertaald naar bijvoorbeeld bepaalde spelletjes. Ik denk bijvoorbeeld aan engelekaartjes, wenskaartjes met eigenschappen. Het zou daarbij meer dan naïef zijn dat deze energieën als fladderende wezens alles voor u zouden doen. Het blijven altijd slechts krachtige werktuigen die men nog altijd zelf in handen moet nemen. (Op deze kaartjes staan eigenschappen als vriendschap, vrede, vergeving, naargelang men kiest welke per toeval iets extra aandacht zouden mogen krijgen). Ooit heb ik ook een spel gezien dat behalve deze kaarten nog een heel aantal andere systemen geïntegreerd had. Men moest proberen de verschillende niveaus van gevoelens en verstandseigenschappen te veroveren om zo door juiste vraagstelling verder te kunnen geraken..(*het transformatiespel). Niet slecht eigenlijk.
Verder met nog enkele datums, belangrijk in de Wicca, belangrijk om te weten omdat men er vaak naar verwijst : Op 31 juli is er dan ook het herfstfestival en het is de moment wanneer de dagen beginnen te korten. Op 21 of 22 of 23 sept naargelang gereiden de natuurkrachten zich voor om het mannelijke en vrouwelijke principe terug te scheiden van elkaar.
Behalve deze genoemde 8 sabbat-dagen waar er telkens een keerpunt in de zonnewende wordt gevierd en er wordt bevestigd wanneer mannelijke of vrouwelijke principes zich in de natuur het best opbouwen en verenigen of weer van elkaar scheiden heeft men ook nog de esbats of maanvieringen. De godin wordt verpersonifieerd in deze maan en is bij het wassen van de maan het volwassen worden, het meisje of de maagd, bij volle maan de moeder en bij het afnemen het oude vrouwtje. Sommige wiccagroepen vieren eveneens nieuwe maan en de donkere maan. Sommigen zijn zeer versterkt door de kracht van bijvoorbeeld de volle maan, dat gaat niet alleen op in de natuur, bij de dieren of bij eb en vloed, bij menstruatiecyclussen, maar men kan dit ritme evengoed sterker aanvoelen en er extra energie van krijgen, net zoals men overdag een andere soort energie van de zon zou kunnen opdoen om een goed actief leven te hebben, gaat het hier ook zeer reeel om om daarbij ook een bepaalde ectra refelectie van dezelfdegevoelens naar gevolgen toe te verkrijgen of op te letten. Men raadt daarbij aan bij wandelingen in maanlicht die gedachten en gevoelens te noteren.
Slechts één enige regel is bij de wicca van kracht : doe wat naar uw goeddenken is, maar kwets daarbij niemand, zelfs uzelf niet. Dit noemt men de wicca rede. Dat wil dus ook zeggen dat het forceren of manipuleren eveneens verkeerd kan doen.
Wat sterven betreft geloven ze in reïncarnatie in de zin dat alles in cirkels terugkeert. Voor dat dit gebeurt gaat hij eerst nog naar een plaats die men de summerlands, het zomerland, maw. een plaats waar die uitgewerkte natuurkrachten in haar sterkste vorm zijn. Daar kan het individuele achtergelaten worden en wat men geleerd heeft overzien. Als men doorheeft dat er meer moet worden geleerd krijgt men een ander lichaam ter reïncarnatie die dat kan verwezenlijken. Maar niet alle wicca-leden geloven in deze reïncarnatie. De ziel is als een vonk van het heilige vuur dat terugkeert om de ziel te verperfectioniseren. Hetgene de ziel en het heilige van elkaar scheidt is onwetendheid. De aarde is de perfecte begeleidende geest (: de sibling ?) om mee te leven.
Verder bestaat er ook nog de regel van drie : wat je drie maal geeft komt terug naar u, oftewel simpeler gezegd wat rond gestrooid wordt gaat rond en komt rond. En daarbij zegt men ook dat men alles in drievoud terugkrijgt wat men rondstrooit. Dus de aard van energie die men rond zich strooit komt drie keer zo sterk terug, wat het ook is. In die zin voelt de wicca zich verantwoordelijk voor wat hij of zij doet zowel in de wereld als voor zichzelf.
Nu over de magie van de wicca is er in feite weinig "out of the mind" aan. Zij vragen wel om begeleiding van de god en godin dan, maar willen ook participeren of beter bemiddelen in wat verder veroorzaakt wordt van bovenuit zullen we maar zeggen. Zij gebruiken magick met ck dat anders is als magic met c en verstaan dit als een intuïtief natuurlijk gevoel pogen te versterken van de natuurlijke energie ook die dingen kan veranderen. Dat wil zeggen onder de vorm van helpen en helen wanneer dit gevraagd wordt, en in harmonie leven.
Toch zijn hierbij ook rituelen waar men zich in de juiste houding tegenover die godin en god in evenwicht stelt, waardoor men daarna beter kan gaan werken en leven en leren.
Verder gelooft men ook dat het heilige in alles is waardoor men dit een blind vertrouwen en geloof kan noemen, zonder hoop dat er ergens iets is, maar een nadruk op het voelen dat overal is.
Een nadeel voor mensen die hier meer willen van te weten komen is dat wicca geen teksten heeft om op terug te vallen, iets dat ik al opvoorhand zei. Het is dus nodig met de nodige intelligentie en intuïtie een zekere evolutie te betrachten.
Voor ik begin met de muziek is het ook nog belangrijk dat ik nog iets zeg over nog iets dat geregeld terugkomt bij de wicca, en dat is het boek der schaduwen, the Book of Shadows. Dit klinkt mysterieuzer dan het is. Het gaat in feite terug op een oudere traditie om hetgene men geleerd heeft in een persoonlijk dagboek in eigen woorden te herdefiniëren. Er bestaat ergens wel een voorbeeld van uit de 12de eeuw geloof ik als een handboek ervoor, maar het is in feite niet meer dan notities maken van het leren van goede werkingen te veroorzaken, het liefst met de hand gemaakt als een creatief concept. Het oudste werkelijk afgewerkt exemplaar is helemaal niet oud, maar dateert uit 1972 en is geschreven door Gerald Gardner, (Gerald de tuinman). Verder heeft men ook nog Lady Theos & Phoenix als tweede voorbeeld. Belangrijkste informatie is in feite altijd en enkel alleen oraal doorgegeven en zowiezo voor persoonlijk gebruik aangepast om de beste werking te hebben.
Verder heb ik nog een paar details over mooning, tijdens esbats, -een woord dat ik daarstraks heb uitgelegd- voor we met de illustraties van muziek beginnen, want ik denk dat je nu genoeg bent voorbereid met theorie, uiteindelijk is voor de wicca vooral alleen de praktijk bereiken het allerbelangrijkste.
De maan zou onderschat zijn in haar invloed op ons lichaam dat bepaalde tijden heeft, zoals de zee dit ook heeft. Als zo een groot gebied als de zee dit al voelt moet ons lichaam dit ook doen. Een maankalendercirkel heeft 13 maanden en geen 12 zoals dit in onze kalender geforceerd is, alleen door het bijgeloof aan het 13 moeten we elke 4 jaar onze maanden aanpassen. Het kan natuurlijk zijn dat het getal dertien mede zo werd geïnterpreteerd omdat het pagangeloof juist deze kalender had. Onkristelijk werd immers als slecht en ongeluk brengend beschouwd. ook interessant is dat als er binnen één christelijke kalendermaand twee volle manen voorkomen noemt men dit de blauwe maan.
De maan wordt gevierd bij de wicca omdat zij het is die de magick met ck het best versterken kan, en zeker dus bij volle maan. Planten voelen dit immers ook. In feite is het aanvoelen wanneer de tijd voor iets beter rijp kan gelmaakt worden, dan dat men onwetend een slechte timing uitkiest. Door ook op dat ritme feesten en rituelen of dergelijke te plaatsen ligt men vanzelf goed op dat ritme. Op volle maan zijn vernieuwingen van projecten, wensen, introspectie, relaties of wat dan ook het beste om aan te pakken, omdat daar mogelijkheden het gemakkelijkste open bloeien en op een nieuw natuurlijk ritme komen. Iets nieuw aanbrengen dat nog moet groeien functioneert bijvoorbeeld het beste tussen nieuwe en volle maan, waar het maanlicht zelf ook meegroeit als die intentie zuiver genoeg was, enz . Op de nieuwe maan kan men het beste compleet nieuwe perspectieven aanvangen, terwijl bij de afnemende maan we zelf ook bepaalde zaken kunnen afleren, bijvoorbeeld roken of zo om maar iets concreet te zeggen, maar ook andere dingen die men wil gaan beëindigen kan men hier ook het best, beweert men enz enz.
Wie nog meer wil weten over deze mooning kan dat onder
Ik kan dit begrijpen, maar ik wil dit toch een beetje relativeren. De zon heeft immers zijn ritmes waarop het praktisch is zich te richten. Als men opstaat met de zon is dat zowiezo al niet slecht omdat men dan met haar zijn actie in de voormiddag voorbereidt, in de namiddag afwerkt en 's avonds eindigt. Het is ook een ritme dat zelfs iedereen zowiezo gewoon is.
Langs de andere kant leef ik af en toe tegen dat ritme in. Mijn moeder zegt "gij draait de tijden wel eens om". Natuurlijk is de geest sterk genoeg om dingen te veranderen op gelijk wat voor tijden, juist door de kracht van de geest, maar moest men dit juist doen, op overeenkomende ritmes van de natuur, kan het inderdaad wel zijn dat men er daardoor een extra energie van bijkrijgt en dat veel minder vermoeiend is. En met die extra energie kan men natuurlijk meer goed doen. Dit te laten primeren als men temidden van de natuur leeft zal natuurlijk sterker doorwerken dan bijvoorbeeld temidden van allerlei andere energieën in bijvoorbeeld een stad. Zo heeft men 's nachts evengoed een extra energie om iets te verwerken naar een bepaald doel omdat het leven in de stad meer slaapt, en is de kracht om het naar buiten te brengen waarschijnlijk ergens op een ander punt sterker, maar ik denk niet dat daar die regels van de natuur nog zo kunnen primeren. Vandaar dat het centrisme rond een gezamenlijk doel, nl ook typisch voor het christendom in steden iets heeft gaan beginnen betekenen. Nu is het allemaal weer veranderd, en zoekt men meer naar een andere essentie wat ons doel meer kracht kan geven. Zelf ga ik hier geen verwoordingen creëren over wat dan onze middenste weg van praktijk wel zou kunnen zijn. Eerst gaan we vooral eens terug in de natuur en dank zij de muziek van de Wicca.
We beginnen met een sterk voorbeeld uit de jaren 70 : Gwyddion"...
© 1999, Gerald Van Waes.
GO BACK TO WICCA FOLK AND NEO PAGAN FOLK OR CLOSE THIS WINDOW
